ik?

 

Paintings and works on paper
28-05-2017 - 03-06-2017
Opening: Sunday 28|05|17 between 16:00 - 18:00
Rotterdam, both rooms

Cokkie Snoei heeft C.A. Wertheim uitgenodigd om tijdens Poetry International in haar galerie haar werk te presenteren. C. A. Wertheim maakt al decennia lang zelfportretten van allerlei soorten materialen in de meest uiteenlopende stijlen.

 

Poetry International wordt dit jaar in Rotterdam gehouden van 30 mei tot 3 juni. Het festival heeft als thema ‘IK!’. Op 1 juni vindt de zesde editie van de Language & Art Gallery tour plaats. Verschillende dichters weaaronder Christopher Blok bij Cokkie Snoei - dragen dan uit hun werk voor in de deelnemende galeries. 

 

Het thema ‘IK!’ met hoofdletters en een uitroepteken doet denken aan driftig tikkende, zichzelf op de borst kloppende, ikken, die hun ondoordachte, vaak kwetsende, meningen via sociale media spuien, met als meest prominente en afschrikwekkende voorbeeld de nieuwe Amerikaanse president. 

IK! lijkt te roepen; ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken.

 

Toen Wertheim gevraagd werd voor deze expositie, reageerde zij met; ik? Dat ‘ik?’, met kleine letters en een vraagteken, is dan ook de titel van haar tentoonstelling geworden.

 

Want wie ben je nu eigenlijk? Er hebben nog nooit zoveel mensen op aarde geleefd. Tijdens Wertheim's ‘leeftijd’ is de wereldbevolking meer dan verdubbeld. Op internet zijn tellers te vinden die de toename ‘real time’ nauwkeurig bijhouden. De snelheid waarmee dat gaat is duizelingwekkend; en net als bij een op hol slaande gas- en elektriciteitsmeter tijdens een strenge winter vrees je voor de rekening.

 

Misschien is de nadruk op het ik, met of zonder uitroep- of vraagteken wel logisch; een soort ‘ik ben er ook nog’, als zelfbescherming; een reddingsboei, om niet te verdrinken in deze mensenzee.

 

De zelfportretten die in de tentoonstelling te zien zijn, kruipen onder de huid van de kijker, ze gaan over ziekte, vergankelijkheid, onzekerheid en angst, maar Wertheim heeft ze altijd met humor en zelfrelativering vormgegeven.

 

In ‘Een zee van tijd’, een werk van wel 230 x 405 cm, komt de zee in een andere vorm terug. Het silhouet van de kunstenaar staat tegenover honderden, glinsterende medicijnenstrips, terwijl meeuwen om haar hoofd cirkelen, je hoort ze bijna krijsen.

Deze lege strips werden verzameld door familie en vrienden, maar ook ter beschikking gesteld door een farmaceutisch bedrijf dat medicijnen levert aan zorginstellingen in de regio Amsterdam.